Ein solenoidventilur virkar út frá meginreglunum um elektromagnetismu. Tað er ein spola, stempul ella armatur, ein ventilkroppur og ein vætugongd. Her er ein einfaldað forkláring uppá, hvussu ein solenoidventilur virkar:
Spola og Kjarna (Solenoid):Í solenoidventilinum er ein spola av tráði, sum er sligin um ein ferromagnetiskan kjarnu (vanliga gjørd úr jarni). Tá ein elstreymur rennur ígjøgnum spoluna, framleiðir hann eitt magnetfelt rundan um kjarnuna.
Magnetiskt attraktión:Magnetfeltið, sum er framleitt av orkuríka spoluni, dregur ferromagnetiska stemplið ella armaturið, sum vanliga er í miðjuni á solenoidinum. Hendan magnetiska attraktiónin dregur stemplið móti kjarnuni.
Valvemekanisma:Stemplið er knýtt at einum ventilmekanisme, sum stýrir vætustreyminum gjøgnum ventilin. Í de-orekteraða tilstandinum (einki elstreymur), verður stemplið hildið burtur frá kjarnuni við einum fjaðra ella øðrum hættum, og heldur ventilin lukkaðan ella í ávísari støðu.
Vætubrot:Solenoidventilurin hevur ein vætugongd (ella fleiri brot), sum ger, at streymurin ella gassið kann streyma. Tá solenoidið er orkuríkt, verður stemplið drigið inn í solenoidið, letur ventilin upp og letur vætuna renna ígjøgnum gjøgnumgongdina.
De{0}}orkunering:Tá elstreymurin verður sløktur, fellur magnetfeltið niður, og fjaðrin ella onnur mekanisma vendir stemplinum aftur til upprunaligu støðuna. Hendan niðurleggingarvirksemið sløkkir vætustreymin gjøgnum ventilin.
Lykilin til raksturin av einum solenoidventili er førleikin at stýra magnetfeltinum og rørsluni av stemplinum við at broyta elstreymin, sum er lagdur á spoluna. Hetta á{1}}off stýring ger, at solenoidventilar kunnu nýtast til nágreiniliga og skjóta regulering av vætustreymi í ymiskum forritum. Harumframt kunnu nakrir solenoidventilar gerast til at geva lutfalsliga stýring fyri meira stigvísa modulering av streymstøðum.
