Ein pneumatiskur solenoidventilur er eitt tól, sum stýrir streyminum av trýstluft í pneumatiskum skipanum. Pneumatiskar skipanir brúka trýstluft til at senda kraft og orku, og solenoidventilar hava ein avgerandi leiklut í at regulera streymin í hesi luft. Hugtakið "solenoid" vísir til eina tráð av tráði, sum framleiðir eitt magnetfelt, tá ein el-streymur fer ígjøgnum tað.
Soleiðis virkar ein pneumatiskur solenoidventilur vanliga:
Solenoidspola:Ventilin inniheldur eina solenoidspolu, sum, tá hann verður orkufullur, framleiðir eitt magnetfelt.
Plungari ella Armatur:Innan fyri solenoidspoluna er ein flytiligur partur, sum kallast stempul ella armatur. Hesin parturin er drigin at magnetfeltinum, tá spolan er orkufull.
Valvemekanisma:Rørslan hjá stemplinum verður brúkt til at virka ein ventilmekanisme. Hesin mekanisman letur upp ella lukkar eitt brot innan ventilin, og stýrir luftstreyminum.
Stýrt luftstreymur:Tá solenoidið ikki er orkuríkt, er ventilurin í forsettari støðu (antin opin ella lukkaður, alt eftir sniði). Tá ein elstreymur verður lagdur á solenoidin, skapar hann eitt magnetfelt, sum flytur stemplið, og ger, at ventilurin broytir sína støðu og loyvir ella blokerar luftstreymin.
Pneumatiskir solenoidventilar verða vanliga nýttir í ymiskum ídnaðarligum forritum, har nágreinilig stýring av luftstreyminum er kravd. Tey verða nýtt í sjálvvirkan, framleiðslu og øðrum skipanum, har pneumatisk kraft verður nýtt. Hesir ventilar verða ofta nýttir í sambandi við elektroniskar stýrisskipanir, sum gera tað møguligt at fáa fjarskotnar og sjálvvirkandi rakstur. Skjóta svarið og álítandi solenoidventilarnir gera teir væl-, sum eru hóskandi til forrit, har skjót og nágreinilig stýring av luftstreyminum er alneyðugt.
