Ein solenoid er ein tráður av tráði, sum framleiðir eitt magnetfelt, tá ein el-streymur rennur ígjøgnum hana. Grundreglan í einum solenoidi er grundað á sambandið millum elstreym og magnetismu. Tá ein elstreymur fer ígjøgnum ein tráð, skapar hann eitt magnetfelt rundan um tráðin. Magnetfeltið, sum ein tráður framleiðir, er lutfalsliga veikt, men tá tráðurin verður vundin í eina spolu ella helix, myndar hann solenoid.
Lyklareglurnar í einum solenoidi eru hesar:
Spola í tráð:Ein solenoid er ein tætt sárað spola av tráði. Tráðurin er vanliga isoleraður fyri at fyribyrgja stuttstreymi og fyri at varðveita integritetin í spoluni.
Streymflóð:Tá ein elstreymur verður koyrdur ígjøgnum spoluna, skapar hann eitt magnetfelt rundan um spoluna. Magnetfeltið er sterkari inni í spoluni og veikari uttanfyri.
Magnetisk Polaritetur:Ættin á magnetfeltinum inni í solenoidinum er ásett av rákinum hjá elstreyminum, sum rennur ígjøgnum spoluna. Endin á solenoidinum, har magnetfeltslinjurnar koma fram, verður mettur at vera norðari pólurin, og endin, har linjurnar koma inn, verður mettur at vera tann suðurpólurin. Hetta líkist magnetfeltorienteringini hjá einum stongmagneti.
Elektromagnetisk samspæl:Solenoidir verða vanliga nýttar í elektromekaniskum tólum. Tá ein ferromagnetiskur kjarna (vanliga gjørdur úr jarni) verður settur inni í spoluni, verður magnetfeltið intensiverað, og solenoidið gerst meira effektivt at lokka ella svara øðrum magnetiskum lutum.
Solenoidar finna ymiskar forrit í gerandisligum tólum, so sum elektromagnetisk lás, hurðaklokkur, stafettir og nøkur sløg av ventilum. Møguleikin hjá einum solenoidi at umskapa el-orku til mekaniska rørslu ella magnetiska kraft ger tað til ein fjølbroyttan part í nógvum elektriskum og elektroniskum skipanum.
